EEN NETFLIX ORIGINAL-FILM
Goedenavond.
PARIJS, 1932
Theater Le Grand-Guignol moet sluiten. Het is een schande.
De bloederige Paula Maxa,
de onsterfelijke Paula.
Komt u voor haar?
Wie? - Paula Maxa natuurlijk.
's Werelds meest vermoorde vrouw.
Kom en beleef ware angst.
U krijgt er geen spijt van.
De bloederige Paula Maxa.
Dank u wel.
Eugène de Lancry.
Aangenaam.
Zoals ik en al die anderen bent u voor haar gekomen.
Alles is gehecht.
Ik heb geen enkel litteken,
hoewel ik al 10.000 maal op toneel gedood werd.
Afgeranseld, gefolterd,
in stukjes gehakt,
met stoom weer aan elkaar geplakt, platgewalst,
geplet, verbrand met kokend water, opengesneden, met zwavelzuur begoten,
opgespietst, uitgebeend,
opgehangen, levend begraven,
in kokend water gedompeld, opengescheurd, gevierendeeld,
gefusilleerd, fijngehakt, gestenigd,
verscheurd, verstikt,
vergiftigd, levend verbrand, door een leeuw verslonden,
gekruisigd, gescalpeerd, gewurgd,
gekeeld, verdronken, vergruisd, doodgestoken,
neergeschoten en verkracht.
Al mijn ledematen werden afgesneden,
geschaafd, geslepen, verschrompeld...
Ondanks al die martelingen...
leef ik nog.
Mijn naam is Paula Maxa. Dames en heren,
ladies and gentlemen, theater Le Grand-Guignol...
dankt u voor uw aanwezigheid.
Kom binnen. Kom binnen en neem plaats.
Ga naar huis.
U bent de zoon van de graaf van Reinach.
Ga binnen en ik verwittig uw ouders.
Wat zegt ze?
Laat maar, ze is gek.
Ik verwittig uw ouders. Schande!
Het zit hier vol gespuis.
MISDAAD IN EEN GEKKENHUIS.
Het is een betoverend schouwspel.
Net als de acteurs zijn wij allen bezetenen.
Alfred Binet. - Kijk eens aan.
U kent Alfred Binet.
Ik ben verslaggever.
Verslaggever, zegt u?
Zo een die dit theater sluiten wil...
en al die prietpraat over moorden en offeranden gelooft?
Mijn mening telt niet.
U lijkt me een bijzondere jongeman.
Mag ik u voorgaan?
Geniet van de voorstelling.
Dames en heren, hedenavond presenteert de directie van Le Grand-Guignol...
Misdaad in een Gekkenhuis, geschreven door onze 'Prins van de Terreur',
André de Lorde, en door de geleerde maar daarom niet minder duivelse...
dokter Alfred Binet.
Luister naar de geluiden van de nacht die ons omgeven.
Bereid u voor op een ware gruwelavond.
Uw botten zullen trillen en de gevoeligste harten zullen falen.
Maar wees gerust,
onze dienstdoende geneesheer staat klaar om u te reanimeren.
Hoewel hijzelf de laatste tijd als eerste flauwvalt.
Mietje.
Maar wat zie ik?
Mijn liefste.
Nu al flauwgevallen?
Het is nog niet eens begonnen. Dit loopt uit de hand.
U bent allen zeer moedig.
Duivelzijdank heb ik mijn handen terug.
En tot slot: maakt u gebruik van de emmers indien nodig.
Daar zijn ze voor.
Maxa. Maxa.
Waar ben ik?
Wat is er met me gebeurd?
Wat doe ik opgesloten in deze akelige plaats?
Wat hoor ik nu weer?
Wie zit daar te jammeren? Kijk uit, Maxa, achter je.
Nog steeds aan het janken? Je zult moeten begrijpen...
dat niemand je nog kan helpen.
Waar ben ik?
In het gekkenhuis.
Laat me gaan, ik ben niet gek.
Wat een arrogantie. Iedereen hier is gek.
Maar wie bent u?
Herken je me niet?
Ik ben de eenogige vrouw. Doet mijn gelaat je walgen?
Je bent inderdaad een mooie vrouw.
Wellicht de mooiste die hier ooit is geweest.
Je zult vast de favoriet van de dokter zijn.
De dokter?
Welke dokter?
Geduld.
Dra zul je hem ontmoeten.
Hij zal dit misverstand vast ophelderen.
Dokters helpen mensen.
Ik heb niets te vrezen. - Natuurlijk niet, schatje.
De dokter hier maakt vrouwen zoals jij zeer gelukkig.
Dat denken ze tenminste.
Kom op, genoeg gekletst.
We bereiden haar voor.
Nee. Laat me los.
Ik hoor hier niet thuis.
Ik wil mijn man zien. - Hij is het die je hier bracht.
Hij wil je vast kwijt.
Je zou de eerste niet zijn.
Hou je stil, je kunt toch niet tegen ons op.
Anders zal ik geweld moeten gebruiken.
Nee.
Dit is een vergissing.
Niemand komt per vergissing dit ziekenhuis binnen.
Mijn eigen kinderen brachten me hier.
Vermaledijden.
Je bent veel te mooi.
Laat ons dat mooie gezichtje eens fiksen.
Kijk ons nu eens aan als je kunt.
Jean...
Wat zeg je nu?
Jean... Jean, hou op...
Meer bloed.
Jean...
Nu ben je zo mooi niet meer.
Bedank ons maar.
Ik zei: 'Bedank ons maar.'
Je zou ons moeten bedanken.
Dank u wel.
Nu is ze veel te lelijk. De dokter zal teleurgesteld zijn.
Hallo, mijn schatjes.
Sorry, dokter. Sorry.
Ze gehoorzaamde niet.
Wat hebben jullie gedaan? Jaloerse meisjes.
Help me, dokter.
Ze is nogal toegetakeld.
Laat ons het werk dan maar afmaken.
Zonder dat oog heb ik haar hoofd niet meer nodig.
Bereid jeweetwel voor.
Ja. - Nee. Ik smeek u.
Ik smeek u, dokter. Nee.
Nee. Nee.
Wat gebeurt er? Ik zie er niets van.
Ga door, ga door.
Ze gaat sterven.
Speel harder. Harder. - Nee.
De koppensneller.
Nee.
Nou... Wat een passie voor theater.
Haar hoofd kan nog van pas komen, dokter.
Los, bedoel ik.
Jij deugniet.
Dit is een misverstand.
Bravo Maxa, je bent de beste.
Leve Frankrijk.
Bravo.
Bravo. Bravo, Maxa.
We houden van je.
Walgelijk, dat bloed.
André, je zou er meer suiker aan toevoegen.
Suiker is niet goedkoop, liefjes.
Maar die geur kan echt niet.
En die smaak...
Vreselijk. Proef dan.
Het is het beste theaterbloed ooit. Ga je omkleden, je gaat zo weer op.
Waar is Paul toch?
De muziek was goed vanavond.
Heb je Paul gezien? - Hier.
Waar was je toch? - Aan het werken.
Aan het dromen, zeker.
Ik zei het al: de pomp heeft te weinig druk.
Het moet verder spuiten.
Indruk maken.
Waar is de kleedster?
Het toneel moet schoon.
En ik dan?
Wacht even.
Kostuums aan.
Maak je op.
Het doek gaat over vijf minuten weer op.
Ziezo.
Dank je, Paul. En het fluweel onder de tafel is prachtig.
Kom, tempo.
Hier. - Nee, dank je.
Waarom ging je tekst ineens zo moeilijk?
Jij doet moeilijk.
Zonder Paul, mij en alle anderen ben jij niets. Je theater ook niet.
Mijn stukken vullen de zaal.
Dankzij hen ben je een ster. Een beetje respect, graag.
Welnu,
willen we meer bloed, meer hemoglobine,
meer levenssap?
Het moet er aan alle kanten uitspuiten.
In afwachting...
presenteren wij een lichtzinnig tussenspel...
met een sketch van onze vriend Georges Courteline:
'Les Boulingrin'!
Meneer de Lorde?
- Stilte, men speelt.
Jean Charpentier, van Le Petit Journal. - Le Petit Journal?
U lijkt geen criticus. Die zijn meestal lelijk en slecht gekleed.
Gemengde berichten. - Natuurlijk.
Wat zou ik moeten schrijven over diegenen die u willen sluiten?
Dat het idioten zijn.
En u, hoe heet u, schoonheid?
Mijn naam is Félicie.
En u?
Hemeltjelief. - O, nee.
Een oude truc.
Ontspanning met iets lichts,
en dan geven we ze ervan langs.
Het wisselbad-trucje.
Waar ik vandaan kom,
in Saint-Casimir, vlak bij Amboise, hadden we een buurman...
Zie ze lachen. En over tien minuten gillen ze van angst.
Velen denken dat de filmkunst dit theater zal vervangen.
De filmkunst kent u toch wel?
Natuurlijk ken ik die. En wat dan nog? U zat toch in de zaal?
U rook het bloed.
Wij kunnen zoveel doen wat in films onmogelijk is.
Het publiek komt om nachtmerries te beleven.
Ze willen de horror in het echt meemaken, niet op een doek.
Geloof me maar, over duizend jaar bestaan wij nog.
Dat betwijfel ik, maar ik hoop het voor u. - De coulissen...
zijn trouwens verboden toegang.
De uitgang is echter open.
Ik zal u uitlaten.
U bent niet alleen een mooi meisje, hè?
Ach...
U bent een werkbijtje.
Paula, je moet op.
Doe open. Laat ons binnen.
Meneer, bent u zich bewust van de schandalige praktijken hier?
Hallo, Sylviane.
Hallo. - Wat bedoelt u precies?
Dat deze gekken 's nachts satanische orgieën voeren...
op kerkhoven.
Met hoeren.
Sylviane, want zo heet mevrouw helaas, heeft het...
over onze prestigeavonden,
die we soms organiseren op het kerkhof van Montmartre.
Maar ik denk dat wat er zich in uw hoofd afspeelt veel erger is.
Mijn theater is een hulpmiddel.
Helpt u ons.
Teken onze petitie tegen deze zedeloosheid.
Help ons onze families te redden, onze stad, ons vaderland.
Frankrijk.
Een nobel doel, maar hoe helpt het sluiten van een theater daarbij?
Kijk eens. - Lacht u maar, meneer.
Al die deftige mensen komen vol bloed uw theater uit.
Op een dag zal hier een afgrijselijk drama plaatsvinden.
Jullie zullen allemaal gearresteerd worden.
Dat is een echt hoofd.
Het tijdperk van lichtzinnigheid is voorbij.
Door de crisis is het lachen Frankrijk vergaan.
Wat wij hier leveren, is verzet, wat men ook zegt.
Bloedlustige toeschouwers die 's nachts echte misdaden begaan,
dat zou toch kunnen?
Dan zou het na iedere voorstelling van Macbeth een bloedbad zijn.
Vreest u niet voor Paula Maxa?
Er komen mensen voor het theater staan alleen om haar gil te horen.
Reden te meer.
Einde gesprek.
Dag, meneer de verslaggever.
Ja, de planken zijn voor het theater. Goedenavond.
Sluit dit theater.
Zoek je mij, knapperd?
Nee, ik zocht de uitgang.
Aha, jij zoekt Maxa.
Ze is dood, heb je dat niet gezien?
Einde van de gang.
Geef haar dit.
Alweer een bewonderaar.
Mij zou dat niet overkomen.
Kijk eens aan, een mals stukje vlees.
Ik was niet zo goed in vorm.
Ik stak haar bijna echt het oog uit.
Mijn hand heb je in ieder geval goed geraakt.
Goedenavond.
Dit is voor u.
Dank u wel.
Een actrice gaf ze me.
Ze komen van een bewonderaar of zo.
Gooi ze maar weg.
Houdt u niet van seringen? - Ik houd niet van lastposten.
Wat wilt u?
Jean Charpentier, van Le Petit Journal.
U lijkt niet op een reporter.
Bedankt voor het compliment. Ik schrijf een artikel over...
De terreur in Le Grand-Guignol?
De kreten?
De doden?
De moordenaars die door de straten zwerven,
door de voorstellingen opgehitste onschuldige zielen?
Zoiets? - Eigenlijk wel, ja.
Mag ik even zitten? - Nee.
Verdorie.
Dank u wel.
Bij Le Grand-Guignol is alles nep.
Laat ik daar maar gaan zitten.
Dat is mijn bed.
Ik blijf wel staan.
Weet u wat alle mensen in die zaal...
precies zoeken?
Dat boeit me.
Volgens Alfred Binet is angst de pijn van de geest.
Sommige mensen houden van angst zoals anderen van pijn.
En u?
Ik hou van beide.
Maar waarom doet u dit?
Waarom speelt een actrice? Goede vraag.
Houdt u ervan elke avond gefolterd te worden?
Meestal kleed ik mezelf alleen aan.
Sorry.
Ik moet u en uw lezers teleurstellen.
Hoezo?
Er is hier geen monster.
Paula moet op voor L'Homme nu.
Je moet op.
Is er iets?
Ik had me u heel anders voorgesteld.
Te vrolijk voor een slachtoffer? Drama is voor mij gewoon een baan.
Als u verder wilt praten, zal een pientere journalist zoals u me vast...
ook na de voorstellingen weten te vinden.
MARIE-THÉRÈSE EN JEAN 1913
Heerlijk je steeds te zien sterven. Dra dood ik je. J.
BAR DE DODE RAT
Ga je mee zwemmen, Jean? Kom mee, we gaan zwemmen.
Ja, ik bel de commissaris morgen wel.
Dank u, fijne dag verder.
Geef me die map eens aan.
Nee, die daar.
De baas zoekt je.
Ga toch naar een dokter.
Jean? De baas wil je zien.
Ja.
HOOFDREDACTEUR
Mr Dupuis? - Mijn beste Jean...
Hoe vordert ons artikel?
Het vordert.
WEER EEN MOORD
Heeft u misschien wat hulp van mij nodig?
Hoe bedoelt u?
Een schop tegen uw achterste of zo.
U had gelijk. Volgens mij zijn we echt iets op het spoor.
Le Grand-Guignol is een boeiende plaats vol vreemde, dubbelzinnige mensen.
Jean, ik betaal u niet om de Proust uit te hangen.
Ik ben ervan overtuigd dat dat theater...
een verzamelplaats is voor mogelijke moordenaars.
Dat is wat onze lezers verwachten, dat moet u begrijpen.
Precies, het gaat mij om de mensen. - Daar gaat het juist niet om.
Het zijn gekken die gekken spelen die gekken doden voor gekken.
Dus, mijn beste Jean, vind een verband...
en schrijf iets in die zin.
Een beetje verbeelding, alstublieft.
'Terreurtheater in het hartje van de terreur.'
Dat is nog eens een... kop.
Waar ben ik?
Wat is er met me gebeurd?
Wat doe ik opgesloten in deze akelige plaats?
Wat hoor ik nu weer?
Wie zit daar te jammeren?
Paula Maxa ligt op het toneel.
De deur gaat open.
Een harpij komt binnen.
Wat is ze lelijk.
Haar gezicht, dat ooit tegen een houtkachel werd gedrukt,
is volledig verschroeid.
Paula: 'Waar ben ik?'
De harpij:
'In het gekkenhuis.'
Kijk eens aan, ons verslaggevertje.
Sorry, maar u bent haar type niet.
Misschien zij ook niet het mijne.
Kijk me niet zo aan.
Goedenavond.
Zullen we dansen? - Nee.
Ik heet Julie. Herken je me nog? - Ja.
De geesteszieke. - Ik weet het nog goed.
Trakteer en ik zet mijn leven uiteen.
Nee, dank u wel.
Dit is voor u.
Ik heb niets besteld. - Zij wel. Het is gif. Zo heet de cocktail.
En, dansen we? - Later misschien.
Pas maar op.
Bij haar komt iedereen met lege handen terug.
Zelfs André.
Vooral André.
Sommigen hingen zichzelf op door haar. - Jammer voor hen.
Goedenavond. - Goedenavond.
Dank u voor de drank. - Goedenavond.
Zo moeilijk te vinden bent u niet.
De uitnodiging was voor gisteren.
Heeft u vanavond opnieuw gekeken?
Nee.
Is Paula Maxa uiteindelijk zo interessant niet?
Rustig aan.
Wat uw vraag betreft... - Welke vraag?
Door op het toneel te sterven, leef ik.
Dat volg ik niet helemaal.
Ik houd van theater. U niet?
Jawel, ofschoon ik liever...
komedies zie.
O ja?
Kunt u zich mij inbeelden in een avondjurk,
als rijke dame met een vreemdgaande man?
Of als meisje...
dat op een mooie jongeman valt?
Niks voor mij.
Maar wie wil nu elke avond vermoord worden?
Ze laten schrikken is even interessant als ze laten lachen.
Dat zal wel, maar de hele wijk is één grote Grand-Guignol aan het worden.
Paula Maxa doden zou voor een moordenaar roemrijk zijn.
Denkt u niet?
Wat dan? Moet ik een andere baan zoeken?
Dat weet ik niet.
U zou bijvoorbeeld aan film kunnen doen.
Morgen draait er een film in kleur. Met bloed.
We kunnen er samen heen.
Voor uw artikel?
Absoluut.
Misschien.
TIGER LILLY
De mensen worden gek.
Goed voor jou, toch?
Paula's geestelijke gezondheid op het spel zetten, gaat te ver.
Ik wil zo ver mogelijk gaan.
Muziek, geluiden, belichting, tekst,
alles moet perfect zijn om haar in trance te brengen.
Probeer te begrijpen dat wat we hier doen...
tegen mijn beroepsethiek ingaat.
Als psychiater of als succesrijk schrijver?
Doe niet zo lichtzinnig.
Waarom wil je zo'n groot risico nemen?
Welk risico?
Ik wil de grenzen van het toneel verleggen.
De mensen vragen om bloed,
zaad en zweet. En ik wil hen dat geven.
Je wilt vooral vermijden dat ze weggaat.
En wat dan nog?
Jij alleen kent de kronkels van haar hersenen goed genoeg.
Zonder jou kan ik haar niet beheersen.
Haar dat drama doen herbeleven, is erg gevaarlijk.
Het zou fataal kunnen zijn.
Het zij zo.
SLAGERIJ LE BOURDONNEC
Marie-Thérèse? Marie-Thérèse?
Weet je onze wandelingen langs het water nog?
Mama liet je het klaaglied der ongelukkigen zingen.
Ze zei dat je een mooie stem had.
Je liet me in de steek, Paula.
Waarom?
Dat is niet waar, Aimée...
Waar kijk je naar?
Wie is daar?
Paula? Paul?
Waarom al dat bloed?
Daar komen de mensen voor.
Ze willen de kleur zien, de geur ruiken.
Het over je huid zien stromen.
Je maakt me nog gek.
Je bent al stapelgek. Daar heb je niemand bij nodig.
Juist daarom ben je de grootste.
Repetitie over tien minuten.
Marie-Thérèse. Marie-Thérèse.
Nee.
Dat doet pijn.
Je stelt me teleur. Vroeger was je niet zo kleinzerig.
Waarom duw je zo hard?
Dat heb ik hem opgedragen. Het moet echt lijken.
Geef hier. - Laat je spullen niet rondslingeren.
Kom maar.
Het effect was perfect.
Heb je het door?
Ja. Vastgrijpen, slaan en opensnijden.
Ik snap het. - Het ritme is belangrijk.
De blikken moeten op haar gericht blijven.
Ja, ik heb het begrepen.
Maak je niet druk.
Na nog wat repeteren gaat het prima.
Zie je haar nu? Zie je Aimée?
Ja.
Je ziet de mensen die je bemint.
Ik ook. Ik zie jou.
Ik heb je nodig, Paul.
Ik zou...
met dit stuk een nieuw leven willen beginnen.
Ik heb je al zo vaak gedood, je vertrouwt me toch wel?
Is Paula er niet? - Wat moet je met haar?
Moet ik wat schrijven over Corsicanen?
Ze speelt vanavond niet. Maar ze komt altijd terug.
Bedankt.
Klop tenminste.
Dit theater is van mij.
Paul en jij moeten je beter concentreren.
Kalm aan, het zal wel lukken.
Het is tenslotte mijn eigen verhaal. - Precies.
En ik maak er een triomf van.
Sinds die moorden...
gaan de zaken beter dan ooit.
Verontrust dat je niet?
Weer een idee van die verslaggever. Wat wil die toch?
Helemaal niks.
Hij houdt van film.
Wat een gebrek aan smaak.
Geef hem wat hij wil en we hebben reclame. Dat hebben we nodig.
Sylviane heeft contacten in de pers, dus wij ook.
Daarna kunnen we weer als voorheen zijn. Jij en ik.
En hoeveel krijg ik?
Betekent dat 'ja'?
Kom binnen.
Je nieuwe jurk is vanochtend aangekomen.
Leg maar neer.
Zou ik de knoop mogen houden?
Vanzelfsprekend.
Dank je wel.
Het is voorbij. Ik kom je een laatste maal doden.
Alles goed, Doumé?
Drink nog wat, ik trakteer.
Twee cognacs, graag.
André wil mijn dood.
Is hij jaloers? - Onvoorstelbaar.
Op mij?
Niet verwaand zijn. Bedankt.
Wat is er aan de hand?
Ik hou niet van jaloerse lui.
Welnu...
Op naar de film.
Prima. Ik ben zo aan slapen toe.
U heeft wat u wilde.
Nu moet u gaan.
Haar gil is uniek. De mooiste in de geschiedenis van het toneel.
Mede dankzij ons, weet u.
Afgesproken is afgesproken. Ik breng u lijken,
en u...
geeft me dit.
Trouwens... het staat me niet aan.
Hoezo niet?
Ik wil haar.
Ik wil Paula.
We praten straks verder.
Snel, het is al begonnen.
Wacht even.
Even wat anders, niet?
DOCTOR X ONDER REGIE VAN MICHAEL CURTIZ
Kijk, het is Paula Maxa.
THEATER LE GRAND-GUIGNOL
Je kent mij, nietwaar?
Uw hart is duivels. Ga weg. Laat mij met rust.
Ik kom terugnemen wat mij toebehoort.
God beschermt mij.
Wat wilt u?
Ik wil wat mij toebehoort.
Ik wil herrijzen. Ik wil je hart.
Genade.
Aan jou de dood, aan mij het leven.
Trekt Hollywood je dan niet?
Stel je voor: je hoeft niet elke dag hetzelfde te doen,
je hebt een assistent, grimeuses, kappers,
zelfs een chauffeur...
Je leeft aan het strand en wordt wakker met uitzicht op de oceaan.
Voor grootspreken heb je zeker talent.
Nee, ik meen het.
Waarom maak je het jezelf zo moeilijk?
Waarom wil je niet gewoon met me naar bed?
Naar bed met Paula Maxa, dat heeft toch wel wat?
Haar voor eenmaal niet van angst doen gillen.
Dan kun je opscheppen en je collega's jaloers maken.
Laat ons klinken op Jean, de grootste neuker van Parijs.
Na wat ik pas beleefd heb, heb ik daar weinig zin in.
Perfect. Je bloed wordt alsmaar beter.
Net echt. Er gaat niets boven experimenteren.
Wat doe je met die handboeien?
Niets.
Niets speciaals.
Wat is er?
Ik ben erg trots op je, Paul.
De finale moet absoluut lukken.
Jij bent de enige die dat kan.
Makkelijk zat. Zo makkelijk als een varken slachten.
Het wordt mijn meesterwerk.
Ik voel dat Paula ons gaat verlaten.
Haar kans elders wagen. Geloof me maar.
Denk je? - Naïeveling.
Wat kunnen wij haar schelen?
Hoe dan ook is daar geen sprake van.
Ik ga dit in de koelcel zetten.
Hij zou dit toch opruimen?
Ik ben met een getrouwde vrouw gegaan.
Dan ging ze nogal tekeer.
Haar man is gevaarlijk.
Hij betrapte ons.
In bed? - In bad.
In bad...
En hij schoot op je in bad? - Nee.
De volgende ochtend in het bos.
In een duel?
Hij schoot als eerste.
Je bent net zo gek als ik.
Toen het mijn beurt was, heb ik hem gespaard.
Nu is hij nog nijdiger.
En zij?
Hou je van haar?
Ja.
En jij, Marie-Thérèse?
Welk verhaal hou jij voor me verborgen?
Hier, neem een trekje.
Mijn zus Aimée is bij mijn ouders weggelopen.
Wat ontvluchtte ze?
Mijn ouders.
Ze wilde aan toneel en zelfs aan film doen.
Mijn vader haatte dat.
We zagen elkaar stiekem.
Toen begon een vriend van mijn ouders me te versieren.
Hij heette Jean, net als jij.
Hij liep mank.
Hij had kinderverlamming gehad.
Op een dag bood hij Aimée en mij aan...
met zijn auto naar zee te rijden.
Daar leek hij ineens gek geworden.
Hij wilde me verkrachten.
Ik verzette me...
en hij sloeg me bewusteloos.
Toen viel hij Aimée aan.
Ook haar verkrachtte hij.
En hij liet haar zo achter.
Stervende,
de keel doorgesneden zoals een beest.
Ik heb haar niet kunnen redden.
Wat kon je ook doen?
Gillen.
Hij pleegde zelfmoord toen de politie hem kwam arresteren.
Toch hoor ik soms...
de metalen klank van zijn voetstappen.
Dat afgrijselijke geluid.
Ik ben ook bang, weet je.
Angstige lippen kus ik graag.
Marie-Thérèse. Ik zie je.
Hé. Ik heb informatie nodig.
Over Marie-Thérèse Beau en haar zus Aimée,
die dood moet zijn.
Wat bezielt je?
Doe het. Het is belangrijk voor me.
Het vloeit niet in tempo.
Ik doe mijn best, Paula.
Het is belangrijk. - Weet ik.
Paul, je bent de beste.
Als het je niet lukt, ben ik verloren.
Ik weet het, Paula.
Ik weet het.
Viooltje, ik wil hier geen vrouwen die voor Galliërs werken.
Kom op, Doumé, het regent. En ik heb een afspraak.
Volgende keer zal ik voor jou zorgen.
Wil je voor ons werken, zeg het dan. We hebben hier afgesproken.
Goed, maar over tien minuten zijn jullie weg.
Ben jij mijn date?
Indien u de naam Viooltje draagt,
dan ben ik dat, inderdaad.
Ik ben Viooltje.
Bied je me niets te drinken aan?
Je bent slager.
Pardon?
Handen liegen nooit.
En ik heb er vele gezien.
Nee, mevrouw. Ik ben dokter.
O ja?
Wat raar, ik vergis me nooit.
Nou nou, wat heeft u ze aangedaan?
Niets.
Ik mag je handen.
Echte mannenhanden.
En ik mag je ogen.
Ze doen me aan iemand denken.
Houdt u van snoep?
Je bent een rare vent.
Meneer houdt van vreemd doen.
Viooltje?
Ik kom, ik zal opendoen.
Nee.
Effen rekening maakt goede vrienden.
Dit is ongepast.
Ik heb de info over Marie-Thérèse Beau.
Geboren in Parijs...
Ik neem aan dat je haar artiestennaam kent: Paula Maxa.
Haar zus Aimée is twintig jaar geleden door een zekere Jean de Lancry gekeeld.
Je mes werkt prachtig.
Hiermee wil ik het toneel op.
Die daar lijkt echt op Paula.
Snoepje?
Viooltjessmaak.
Ze is voor jou. Ik wil niet weten wat je ermee doet.
Alexandre, ik heb het met de baas over de theaterbezoeken gehad.
Kunnen we dat even bespreken? - Ja.
Ik heb een afspraak.
Zoals ik en al die anderen bent u voor haar gekomen.
Goedenavond.
Paula Maxa, 's werelds meest vermoorde vrouw.
Eugène de Lancry. - Aangenaam.
EEN WAARGEBEURD HORRORVERHAAL
Mijn artikel. Eindelijk.
Beter nog, dit is een kop.
'Prinses der terreur in het hart van de terreur.
Paula Maxa, 's werelds meest vermoorde vrouw.' Mooi.
Voor de naam van de moordenaar vroeg ik twee kaartjes naar Los Angeles...
en drie maanden salaris. - Twee kaartjes?
Dus is ze toch voor je gevallen. Jij klootzak.
Dat had ik niet verwacht.
Stemt ze erin toe dat je haar verhaal schrijft?
Nee, maar we moeten beiden verdwijnen. - De boekhouding heeft alles klaar.
Dank u. - Jean?
Paula Maxa is overal.
De kop van vandaag.
Niet slecht, hè?
VANAVOND WAAGT PAULA MAXA HAAR LEVEN
Theater Le Grand-Guignol, alstublieft.
Ik heb de lijst van de verslaggevers. Ze zijn allemaal gekomen.
Laat eens zien.
Uiteraard. En ditmaal zijn ze ons goedgezind.
Verslaggevers, publiek en poen, poen.
Waar gaat ons verslaggevertje heen?
Paula halen. Ze is hier in gevaar.
Dat weten jullie best.
Denk je haar zomaar mee te kunnen nemen?
Paula behoort dit theater toe, en mij.
Laat me los.
Kom op.
Loop door.
Eruit.
Kom hier nooit meer.
André zou me vragen je te doden.
Paula wil hier weg.
Wat bedoel je?
Jullie weten niets van haar.
Arme drommel. Ik weet alles.
Ga nu, voordat ik je eigenhandig dood.
Je had me moeten doden toen je de kans had, Jean.
Deze keer ontkom je me niet.
VAN PARIJS NAAR LOS ANGELES
Julie?
Ik kom eraan.
Heb je Jean gezien, de reporter?
Nee.
Gaf je hem wat hij wilde? Dan zie je hem niet terug.
Zo zijn mannen nu eenmaal.
Afgelopen met die prostitutie.
Weldra zal Le Grand-Guignol sluiten.
Geachte toeschouwers, welkom in het theater...
van het bizarre, het vreemde en het afgrijselijke.
Welkom in de Comédie-Française van Montmartre.
Voelt u zich dapper, moedig, heldhaftig, meneer?
Bent u klaar voor de grootste horrorvoorstelling aller tijden?
Komt dan binnen, dames en heren.
Paul?
Kom binnen. Alles is klaar.
We moeten nog wat afstellen.
Heb je mijn product bij je?
Ik heb plankenkoorts.
Dank je, Paul.
Maxa. Maxa. Maxa.
Niet slecht, die dolk.
Niet slecht, nee.
Het zit vol.
Zoals elke avond.
Maar plaatst uw oren tegen de muren...
als u haar wilt horen gillen.
Nee, hè.
Het is echt niet te geloven.
Open het doek.
Gaat u niet baden?
Ik heb niet zo'n zin.
Wilt u wat wijn?
Graag, dank u.
Marie-Thérèse, weet je nog dat we vroeger voor de hele familie zongen?
Ik weet het nog.
Mama zei dat ik een mooie stem had.
Je hebt nog zoveel te ontdekken, Aimée.
Jean, bent u niet te moe van het rijden?
Nee.
Heeft u iets nodig?
Het is mooi en warm weer vandaag.
Wat een goed idee om met uw auto naar het strand te rijden.
Ik had het jullie al zo lang beloofd.
Ik houd altijd mijn woord.
Mijn broer heeft die auto speciaal voor mij laten maken.
Wat aardig van hem.
Jongedame...
Laat ons over het strand wandelen.
Waarom ook niet?
Ik wil van het zonnetje genieten.
Waar is Jean nu?
Pas op, achter je.
Jean?
Jean, wat bezielt u?
Waarom kijkt u zo naar me?
Hou op. - Zulke mooie haren...
Ze ruiken naar zon. Help.
Stop.
Jean.
Jean, hou op.
Vlucht, Marie-Thérèse.
Ga hulp halen.
Nee.
Help. Marie-Thérèse.
Marie-Thérèse.
Vlucht. - Daar is hij.
Rennen, Maxa. Rennen.
Help me. Nee.
Help me.
Daar is hij.
Jean, nee. Ik smeek u.
Nee, Jean. - Hij zal je doden.
Ik smeek u.
Waarom, Jean?
Waarom?
Ik smeek u.
Marie-Thérèse, help me.
Dat niet.
Zoals beloofd, Marie-Thérèse.
Bravo.
Laat het doek neer.
Het is net echt.
Ongelooflijk.
Ik zei het toch.
Het is net echt bloed.
Het is echt bloed.
- Wat gebeurt er?
Bel de brandweer.
Een ambulance.
Wat is er gebeurd?
Een echt lemmet.
Dit wilde u toch?
Kijk me niet zo aan, ik ben geen arts.
Laten we haar naar mijn laboratorium dragen.
Is de politie gewaarschuwd?
Ze is dood.
Jij bent hiervoor verantwoordelijk, Paul.
Niet nu, André.
Alfred...
Breng de verplegers hier. - Goed.
Ik had het mes zelf nog nagekeken.
Teken jij als dokter de overlijdensakte.
De politie zal een autopsie vragen. - Dit is toch een ongeluk.
Ik had je gewaarschuwd. Nu is het te laat.
Het is een meesterwerk.
Hierheen.
Haast u.
Hier.
Wat vertellen we de pers?
Dat de dood haar prachtig staat.
Ik ben verantwoordelijk.
Vooruit.
TIJDELIJKE SLUITING VAN LE GRAND-GUIGNOL
THEATER LE GRAND-GUIGNOL
LE GRAND-GUIGNOL: ONGEHOORD
Alles is gehecht. Ik heb geen enkel litteken,
hoewel ik al 10.000 maal op toneel gedood werd.
Ondanks al die martelingen leef ik nog.
Mijn naam is Paula Maxa.
Ik ben 's werelds meest vermoorde vrouw.
Mijn echte naam is Marie-Thérèse Beau, en dood ben ik nog niet.
Kom je, Paula?
Snel. Het vliegtuig vertrekt zo en iedereen zoekt me.
Kom je, Jean?
Ben jij mijn date?
Ik ben Viooltje.
MARIE-THÉRÈSE BEAU, ALIAS PAULA MAXA 'ZIJ DIE NIMMER MEER STERVEN ZAL'
Je bent een rare vent.
Meneer houdt van vreemd doen.
Marie-Thérèse Beau, alias Paula Maxa,
stierf op 23 september 1970 na een lange carrière in Le Grand-Guignol.
Ze werd in een massagraf begraven.
Ook Paul Ratineau, een van de beste trucagetechnici van Parijs,
had een lange carrière in Le Grand-Guignol.
Vandaag nog wordt zijn bloed gebruikt in film en theater.
Ik mis je, Paula.
Ik mis je. Mijn leven heeft geen zin meer zonder je te zien sterven.
Paula.
Bent u dat, Paula?
Nee, meneer, u vergist zich.
Maar dat kan verholpen worden. - Nee.
Jammer dan. Het was leuk geweest.